هوای ستاره

بخت ما

چون شهرزادباشد

به قصه های بی دلیلش

زنده بماند

نفس های بی امید ازصبح بعدرا

چه میشوداگر

بماند کنار تک تک مردمان قصه اش

قبیله دوباره پا بگیرد

دشت پرشود از

ضربه های سم اسبان مست

وسواران امید

بی نیاز به هیچ درفشی و کاوه ای

پشت به ضحاک واصالت زمین

بروند همان جایی که ابلیس

اولین آواره دنیا شد

وکسی وقت داشت تا ابد

در بهت تصمیمی غریب

به عجب

دنیا را نگاه کند

و دردل

ابلیس را عشق بورزد