هوای ستاره

بودنت را پنهان میکند

وآسمان

نشانیت را گم

درپناه آرام واژه

آرام گریه میکنم

نعره های همواره نبودنت را

غصه نخور کبوتر

چه فرق میکند

کدام آسمان مال توباشد

که هیچ گاه دانه ای

ازدست ناشناس نخورده ای

خیالت راحت باشد

که تمام اسمان برای توست

هنگامی که بالهایت

غزل پرواز را

آواز میخواند.

دیگر چیزی در سینه ام نیست که بگیرد

فضایی خالی است

گاه گاه

پرمیشود از نبودنت

وسنگین میشوم

ورنه

سالهاست که

اسم تو

ذکر

قطره،قطره های خون من است